Środki składniowe w wierszu - krótko

Środki składniowe w wierszu

Do najczęstszych zaliczamy:

1.   INWERSJA – szyk przestawny w wierszu;

2.   ELIPSA – brak określonego elementu w zdaniu .

      W przypadku elipsy brak najczęściej orzeczeń, np.: „(…) Chmury! Drzewa w płomieniach (…)” ;

3.   POWTÓRZENIE – dany element jest powtarzany wielokrotnie,
      np. „(…) – mów – to ogród róż w ogrodzie(…)”;

4.   ANAFORA – czyli taka struktura , gdzie zespół wersów zaczyna się od tych samych słów;

5.  EPIFORA – zabieg, który polega na kończeniu wszystkich wersów tym samym wyrazem;

6.  PYTANIE RETORYCZNE – na pytanie postawione w wierszu nie oczekuje się odpowiedzi;

7.  ZDANIA PREZENTACYJNE – zdania wtrącone w nawiasach w wierszu.

Do środków składniowych zaliczamy też zjawiska spoza języka danej epoki:

1.   ARCHAIZMY – wyrazy, które wyszły z użycia;

2.   GWARA – wyrazy pochodzenia gwarowego.

Do środków składniowych zaliczamy też odwołanie do stylów literackich:

1.  CYTAT – wtrącenie z innego wiersza itd. , np. „ Słuchaj , dzieweczko ! Ona nie słucha (…)

                                                                                    To dzień biały to miasteczko (…)

                                                                                    Nie ma miasteczka , nie ma (…)” ;

2.   PARAFRAZA – przekształcenie stylów i motywów pewnego utworu dla swych potrzeb ;

3.   STYLIZACJA – autor kształtuje język swego utworu na wzór określonego stylu lub dzieła