Streszczenie "Lalki" w piosence Jacka Kaczmarskiego.

Jacek Kaczmarski śpiewa "Lalka, czyli polski pozytywizm".

Lalka - Bolesław Prus - audiobook

 Początek:

https://www.youtube.com/watch?v=w__Nsqx2QHg

na prawo od ekranu znajdziecie następne części, w sumie ponad 35 godz. słuchania :-)

Polecam!!!

Kalendarz - Grudzień

4.12 (poniedziałek) Grupa 2 (kl.II) Lekcja 7/1-3 Użytkowość literatury.
11.12 (poniedziałek) Klasowa Wigilia (Grupy I i II)
14.12 (czwartek) Jasełka.

Tydzień 48, 50

Przypominam o konieczności wykonania zadania związanego z poprzednim tematem.

Należy je dostarczyć do sprawdzenia jako wydruk lub elektronicznie na mój adres do końca 49 tygodnia, tj. 10 grudnia.

Na najbliższych lekcjach porozmawiamy o tym, „w jakim celu powstawały utwory epickie”. Tu znajdziecie prezentację, która pokaże rozwój gatunków epickich na przestrzeni epok, z uwzględnieniem pojawiania się ich w literaturze polskiej.

Czasu mamy niewiele, ale koniecznie musimy przyjrzeć się bliżej najważniejszej polskiej powieści, jaką jest "Lalka" Bolesława Prusa.

To jedna z tych niewielu lektur, które KONIECZNIE MUSICIE PRZECZYTAĆ!

Proszę zwrócić uwagę, że będziemy pracować na wybranych fragmentach tekstu powieści. Pod nimi znajdują sięzadania do pracy na lekcji oraz zadanie domowe.

Termin wykonania zadania domowego do końca 51 tygodnia, tj. 22 grudnia.

Wasz Nauczyciel

Blok 7

Temat: „Użytkowość” literatury pięknej, czyli „w jakim celu powstawały utwory epickie”.

1.      Wyjaśnienie pojęć: literatura piękna, literatura użytkowa.

2.      Po co, w jakim praktycznym celu powstawały utwory epickie? Przykłady.

3.      „Lalka” Bolesława Prusa jako przykład powieści dojrzałego realizmu.

4.      Analiza fragmentu „Lalki”.

5.      Zadanie domowe. 

"Lalka" B.Prusa (fragmenty) i zadania

Bolesław Prus LALKA (fragmenty)

I. (1) Czuł w duszy dziwną pustkę, a na samym jej dnie coś, jakby kroplę piekącej go­ryczy. Żadnych sił, żadnych pragnień, nic, tylko tę kroplę tak małą, że jej niepodobna dojrzeć, a tak gorzką, że cały świat można by nią zatruć. (...)

(2)   Nieustanny turkot i szmer wydał się Wokulskiemu nieznośnym, a wewnętrzna pustka straszliwą. Chciał czymś się zająć i przypomniał sobie, że jeden z zagranicznych kapitalistów pytał go o zdanie w kwestii bulwarów nad Wisłą. Zdanie już miał wyrobione: Warszawa całym swoim ogromem ciąży i zsuwa się ku Wiśle. Gdyby brzeg rzeki ob­warować bulwarami, powstałaby tam najpiękniejsza część miasta: gmachy, sklepy, aleje...

„Trzeba spojrzeć, jakby to wyglądało?" - szepnął Wokulski i skręcił na ulicę Karową. (...)

Gatunki epickie w poszczególnych epokach

Ciekawie o epice

Storytelling, czyli znajdź dobrą historię 

 

Gdyby wystarczyło mieć coś do powiedzenia, żeby zostać pisarzem, mielibyśmy więcej literatów niż czytelników.

„(…) dla literatury najważniejsze nie jest wcale to, co się opowiada, ale jak się opowiada. Wszystko poza tym to tylko ornamenty. 

Carlos Ruiz Zafón

Pan Tadeusz - zadanie

Pan Tadeusz jako nowożytna epopeja narodowa

Epopeja to utwór epicki, pisany wierszem lub prozą, ukazujący wszechstronnie i szczegółowo życie narodu (społeczeństwa) w przełomowym momencie historycznym [...].Dla epopei charakterystyczne jest wprowadzenie bogatego tła obyczajowego, realizm przedstawienia, wielowątkowość akcji pozwalająca ogarnąć wiele środowisk i odzwierciedlić wszechstronnie życie społeczeństwa. Ramę stanowią ważne przemiany społeczne oraz wydarzenia polityczne.

Pan Tadeusz - sprawdzian kompetencji

Pan Tadeusz

sprawdzian kompetencji z zakresu kształcenia literackiego, znajomości tekstu, interpretacji

oraz teorii literatury

Tydzień 46, 47.

Zaczynamy lekcje poświęcone epice. Przed nami cykl ośmiu spotkań.
Proszę sprawdzić w Rozkładzie materiału, na kiedy zostały zaplanowane kolejne ważne lektury.

W zakładce Zadania znajdziecie:  Zadanie i Test kompetencji.


Wasz Nauczyciel

Blok 6

Temat: Źródła epiki i jej  podstawowe kategorie. Realizacja eposu po polsku - „Pan Tadeusz” Adama Mickiewicza.

Kalendarz - Listopad

6. 11 (poniedziałek) Gr.2 (kl.II) Lekcja  5/ 1-2  Praca klasowa nr 1. Lekcja 5/3 Spotkanie z okazji Święta Niepodległości.
13.11 (poniedziałek) Gr.1 (kl.III) Lekcja 6/1-3  Źródła epiki i jej podstawowe kategorie. 
20.11 (poniedziałek) Gr.2 (kl.II) Lekcja 6/1-3  Źródła epiki i jej podstawowe kategorie. 
27.11 (poniedziałek) Gr.1 (kl.III) Lekcja 7/1 Święto Patronki Katarzyny Jagiellonki. 7/2-3 Użytkowość literatury.

Blok 5

Temat 1: Ćwiczenia.

1. Zapoznanie z prezentacją: 

Liryczne wtajemniczenie, czyli czytać wiersze, mówić o wierszach

Temat 2-3: Praca klasowa nr 1.

 

 

 

Tydzień 43, [44 - Höstlov], 45

Za nami liryka, przed nami praca klasowa nr 1.
Spokojnie, nie będzie źle :-)



W Rozkładzie materiału znajdziecie dokładne informacje, co i kiedy.


W zakładce Półka z książkami jest ciekawa prezentacja "Liryczne wtajemniczenie, czyli  czytać wiersze, mówić o wierszach". Warto się z nią zapoznać, wczytać dokładnie i do niej wracać w razie potrzeby. Polecam!



Wasz Nauczyciel

Krzak dzikiej róży w Ciemnych Smreczynach - Jan Kasprowicz

W ciemnosmreczyńskich skał zwaliska,
Gdzie pawiookie drzemią stawy,
Krzak dzikiej róży pąs swój krwawy
Na plamy szarych złomów ciska.

U stóp mu bujne rosną trawy,
Bokiem się piętrzy turnia śliska,
Kosodrzewiny wężowiska
Poobszywały głaźne ławy...

Samotny, senny, zadumany,
Skronie do zimnej tuli ściany,
Jakby się lękał tchnienia burzy.

Cisza... O liście wiatr nie trąca,
A tylko limba próchniejąca
Spoczywa obok krzaku róży.

Kalendarz - Październik

2.10 (poniedziałek) Gr.2 (kl. II) Lekcja 3/ 1-3 Podążanie za wzorcem.
9.10 (poniedziałek) Gr.1 (kl.III) Lekcja 4/ 1-3 Swoboda twórcza artysty.
16.10 (poniedziałek Gr.2 (kl.II) Lekcja 4/ 1-3 Swoboda twórcza artysty.
23.10 (poniedziałek) Gr.1 (kl.III) Lekcja  5/ 1 Ćwiczenia. Lekcja 2-3 Praca klasowa nr 1.

Zadanie domowe - sonet

Sonet

Julian Przyboś (i cechy techniki poetyckiej Awangardy Krakowskiej)

Julian Przyboś

Najważniejszy twórca Awangardy Krakowskiej (Jednej z grup poetyckich Dwudziestolecia międzywojennego).

·        Tytuły tomików wierszy Przybosia to: Śruby, Oburącz, Z ponad, W głąb las, Równanie serca. Widać tu wyraźnie realizację hasła 3 x M i nawiązanie do techniki i cywilizacji. 

·        Z biegiem czasu Przyboś zaczął podejmować stare, tradycyjne motywy, takie jak uczucia, pejzaże, sztuka – lecz ubierał je w specyficzną, nowoczesną formę wiersza.

·        Postulował nowy typ wiersza i nową tematykę. Główny temat poezji: miasto i cywilizacja.
Poeta jest rzemieślnikiem, pracuje w materiale słowa. Trzeba walczyć z lirycznym sentymentalizmem, obnażaniem uczuć, eksponowaniem wrażliwości. 

Hasła:

o    3 x M (miasto, masa, maszyna)

o    kult metafory – kondensacja znaczeń w wersach

o    „precz z watą słów”, „jak najmniej słów”

o    wiersz – „układ rozkwitania” (temat powinien rozrastać się w kolejnych fazach utworu).

Najważniejsza figura stylistyczna to metafora (ale nie jako gra obrazów, lecz gra pojęć).
Metafora to synteza, najbardziej ekonomiczny środek wyrazu, poezja - jest tutaj kluczem poznania: "Podajcie mi  trzy metafory w utworze jakiegoś poety bezpośrednio po sobie następujące, a powiem wam o tym poecie tyleż co najobszerniejszy jego biograf" (Tadeusz Peiper - współtwórca Awangardy Krakowskiej).

Awangardowe dzieło sztuki ma ograniczoną formę budowę, każda cześć utworu jest użyteczna, funkcjonalna. Zdanie w poezji  powinno być samowystarczalne.
„Poezja jest to tworzenie pięknych zdań” - pisał Peiper.    

Cechy wiersza uznane przez Przybosia za istotę techniki poetyckiej

• Metafora i skrót (zobrazować sytuację przez maksymalne zagęszczenie przenośni (np. gromobicie ciszy. „Z Tatr”).
• Metafory stają się ekwiwalentem uczuć poety (np. W niskich brzegach śród olch płynie żal. „Wieczór”).
• Kondensacja znaczeń (jeden wyraz może budzić kilka potrzebnych skojarzeń, np. I twoje dłonie sieją między nami dal. „Wieczór”).
• Elipsa (opuszczenie ogniw w zdaniu – tak, że zrozumiałe jest dopiero w kontekście, np. To (jest) zgrzyt/czekana. „Z Tatr”).
• Dynamizacja (poezja nie kopiuje natury, lecz wprawia w ruch i formuje ją na nowo, np.
  Te same gwiazdy/wyszeptały wieczór jak zwierzenie.//Latarnie wyszły z ciemnych bram na ulicę/i w powietrzu cicho stanęły. „Wieczór”)
• Kunsztowne, zintelektualizowane metafory budowane za pomocą bardzo odległych skojarzeń.
  W ten sposób wiersz staje się utworem wielolekturowym, nie sposób bowiem rozpoznać wszystkich jego sensów po jednym odczytaniu.
• Przyboś, podejmując nawet osobistą tematykę, stawia swojemu odbiorcy duże wymagania, zaprasza go do intelektualnej przygody.

Na przykład:

(...)Jak lekko
turnię zawisłą na rękach
utrzymać i nie paść,
gdy
w oczach przewraca się obnażona ziemia
do góry dnem krajobrazu,
niebo strącając w przepaść!

(...)

                        „Z Tatr”

Daleka, co noc bliższa - J.Przyboś (zmieniony zapis)

Daleka, co noc bliższa, oddaleńsza co dzień!

Mój sen, jak z bromku srebra, wywołał cię z nocy.

Pod pełnym, wypełniającym cały szafir księżycem pamięci

spoczęłaś lekko jak tlen na moim oddechu

i znikając — o wschodzie kukułki podawały sobie echa,

echo echu nachylało okolicę i powietrze 

było jasnym przywidzeniem

twojej tutaj obecności —

i, znikając, ze stu nie wypełnionych twoim ciałem nocy

wynurzyłaś się promiennie na fotografii

naga jak dzień w dwu nocach.

I narcyzy zakwitły koło domu wszędzie,

od wspomnienia twoich stóp

do słońca.